Anno Domini 2023 en 2024 spreek je niet meer van ‘zusters’, maar van ‘verpleegkundigen’. Toch roept in het Groene Hart Ziekenhuis midden in de nacht een oudere mevrouw: ‘zuster…, zuster…, zuuuusterrrr’. Ik lig klaarwakker in bed en voel medelijden met zowel de roepende vrouw als met de ‘zuster’. Want als die laatste komt, krijgt ze de wind van voren: ‘Wat laat je me lang wachten. Ik wil NU naar huis. Bel NU mijn man. Hij moet mij NU ophalen’. De verpleegkundige probeert de vrouw te kalmeren, maar dat lukt niet.
Naar mijn inschatting hebben verpleegkundigen een zware baan. Je moet betrokken zijn op je patiënten en tegelijkertijd enige distantie behouden. Anders loop je de kans ‘er ‘uiteindelijk zelf psychisch aan onderdoor te gaan’. Dat viel me ooit al op in het Sophia-kinderziekenhuis. Je verzorgt, bent betrokken, investeert aandacht en liefde en uiteindelijk sta je op een begraafplaats. Het leven is mooi, maar soms ook wreed.
In de Hoogstraat wordt aandacht en liefde geschonken door verpleegkundigen. Dat zijn niet alleen ‘zusters’, maar ook ‘broeders’. Eén ervan is Teun die elke keer als ik vraag: ‘Wil je het touwtje van mijn zwembroek vastmaken’ direct om vijf euro vraagt. Die jongen komt er wel. Hij moet inmiddels ruim boven de 50 euro zitten.
Ik heb in de Hoogstraat een EVV-er, oftewel een Eerst Verantwoordelijke Verpleegkundige. Dat is een soort mentrix met wie ik alles kan en mag bespreken. Mijn EVV-er was vroeger ‘Vrijgemaakt’. Broeder Dieleman kent ze niet, Dolf wel. Wat ze nu is, weet ze eigenlijk niet precies. Ik vertel haar maar dat de koning lekker Hervormd is.[i]
Mijn EVV-er is van de ingepolderde Zuiderzee. Daar hebben ze volgens haar al Wifi en tweebaanswegen. ‘En ze rijden daar heus niet allemaal op een tractor’. Zo leer je nog eens wat. Ik mag in haar vingers knijpen met mijn linkerhand. Zo voelt ze of er een beetje kracht in komt.
Een andere verpleegkundige komt uit een kerk waar ik jaarlijks toch wel één of twee keer preek. Het blijkt geen indruk gemaakt te hebben, want ze (her-)kent me niet. Het maakt me bescheiden. Een derde verpleegkundige komt uit een plaats waar ik zelfs nooit gevraagd ben voor te gaan. Zij kent het rijmpje ‘Wil je het zwaarder, dan moet je naar Waarder…’ tot aan het eind.
De verpleegkundigen zijn allemaal aardig en zorgzaam. Ik word vertroeteld. Eén zingt ’s avonds zelfs een slaapliedje bij mijn bed. Twee neemt met haar telefoon foto’s van mijn voeten ‘omdat ze te dik zijn’. Nummer drie vertelt waarom ze geen vlees en eieren eet, maar gunt dat mij wel. Lief. Ze heeft ook wel iets van Franciscus van Assisi.
Op internet lees ik dat de verpleegkundige ‘het werken in de zorg ziet als een professie met een eigen deskundigheidsgebied.[ii] Dit in tegenstelling tot de verpleegster ‘die haar werk doet vanuit een roeping’. Volgens mij doen de verpleegkundigen in de Hoogstraat hun werk allemaal als verpleegster. Ze zijn liefdevol en investeren tijd en aandacht.
Verpleegkundige verpleegsters en verpleegkundige zusters dus.
[i] Vergelijk https://www.deslegte.com/de-koningin-is-lekker-hervormd-1789233/, d.d. 2024-02-12.
[ii]Zie: https://nl.wikipedia.org/wiki/Verpleegkundige#:~:text=Een%20van%20de%20belangrijkste%20kenmerken,professie%20met%20een%20eigen%20deskundigheidsgebied., d.d. 2024-02-12.
Goudse pelgrim 
leest u altijd zo het RD, dominee?