Ansichtkaart

Afgelopen week kreeg ik van een vriend een ansichtkaart van de P.C. Hooftstraat. Jaren terug kocht ik al zo’n kaart bij hem op de Groenendaal. Nu kreeg ik een mooier exemplaar voor noppes, nada. Gratis voor niks. 

De vorige keer dat we gingen wandelen gaf hij een boekje van Coornhert. Het is opmerkelijk hoe jouw leed mensen gunnend en gul maakt. Jij bent zielig, of mensen vinden je zielig, hebben medelijden met je en willen iets doen. Ook iets geven dus. En ik laat het me allemaal welgevallen. 

Enfin, ik kreeg dus een ansichtkaart van de P.C. Hooftstraat. Ooit was Korte Akkeren de nieuwbouwwijk van Gouda. Daarom zal de straat toen op de foto gezet zijn. 

Thuisgekomen bekijk ik de kaart aandachtig. Het is opmerkelijk geen auto van de zaak te zien. Ook geen busjes van de zaak. De Vondelstraat is zelfs helemaal leeg. ‘Geen auto’s en busjes. Toen stemden Korte Akkeraars vast nog CPN en SDAP’ bedenk ik me. ‘De autos als hoogste goed’. PvdA en SP bestonden nog niet. ‘Nu hebben ze allemaal twee of drie bolides voor de deur en stemmen ze vooral PVV’.

Na de voorkant bekijk ik de achterkant en wordt aangenaam verrast. De kaart is namelijk verstuurd door ene ‘Marie’ naar Vreeswijk. Er staat een geadresseerde op en daaronder ‘Handelskade, Vreeswijk’. Meteen app ik de (oud-)slager die op de Handelskade woont maar nu op Terschelling verblijft. ‘Ken jij …?’. Het antwoord laat niet lang op zich wachten ‘Zeker! Hij was een vriend van mijn opa. Hij had sleepboten en was walkapitein’.

Ik vind het prachtig. Op de postzegel van 1,5 cent (dat is nog niet eens een eurocent!) staat de datum van verzending. Het jaartal is 1930. Mijn vader en moeder waren toen nog niets eens geboren. In Duitsland haalt de NSDAP bij de verkiezingen 6,4 miljoen stemmen en wordt de tweede partij van Duitsland. ‘Wie wist toen wat allemaal nog zou gebeuren? Daar en hier?’. 

Wij kennen de toekomst niet! Al pretenderen we soms van wel. ‘Zijn wij in de geschiedenis speler of speelbal? Heb ik zelf de regie?’ Of denk ik maar dat ik ‘in control’ ben? Nou ja, ik kan bij de bakker zelf beslissen of ik bruin- of witbrood koop. Maar er zijn zaken waar ik geen of weinig grip op heb. Zaken die me overkomen. En dan zegt een stemmetje in mij ‘Ga nog eens met Jozef aan de slag. Da’s ook goede stof voor de weeksluiting in Huize Vreeswijk’.