Tranentrekker(s)

Sommige mensen verbieden het hun kinderen te zingen, omdat het ‘niet van deze tijd’ is en ‘al helemaal niet toekomstbestendig’, maar bij mij komen de woorden geregeld boven: ‘’k Heb mijn tranen, onder ’t klagen, tot mijn spijze, dag en nacht’.

Er zijn vaak tranen. Te pas, maar vaker te onpas.
Het meest huil ik bij de creatieve therapie. Ik schaam me ervoor; net als ik me schaamde voor het domme lachen in de eetzaal. ‘Idioot’ voegt mij iemand toe, die denkt dat ik hem uitlach. De muziekmevrouw heeft gelukkig tissues waarmee ik m’n tranen kan drogen en zegt dat huilen niet erg is.  ’s Avonds bedenk ik me dat God alle tranen ziet. ‘Mijn tranen hebt G’ in Uwe fles vergaard; Is hun getal niet in Uw boek bewaard, niet op Uw rol geschreven?’. 

Ooit zei Jac. van Dijk naar aanleiding van Openbaring 21:4 – ‘En God zal alle tranen van hun ogen afwissen, en de dood zal er niet meer zijn; ook geen rouw, jammerklacht of moeite zal er meer zijn. Want de eerste dingen zijn voorbijgegaan’ – dat we ‘huilend aankomen’.  

Aanvankelijk dacht ik dat dat de ‘creatieve therapie muziek’ vooral tijdverdrijf was. Je kunt immers niet de ganse dag op een hometrainer zitten of 24/7 tevergeefs proberen je arm te heffen. Maar in de loop van de tijd ontdek ik dat de ‘muziekles’ mij erg goed doet. Muziektherapie heeft een positief effect. Het is zoals Bob Marley ooit zong: ‘One good thing about music, when it hits you, you feel no pain’. Paulus zong: ‘’k Zal Zijn lof zelfs in de nacht…’ en ‘Geloofd zij God met diepst ontzag…’.

De eerste keer ‘muziek’ gaat de logo en ex-collega van Linda en Roos mee. Zij wil mijn zangstem ook wel eens horen. Ik voel me gevleid, maar het enige dat ze hoort is mijn snikken. ‘Wie laat dan ook nota bene tijdens de eerst les zowel ‘Fix you’ van Coldplay als ‘Let it be’ van de Beatles zingen?’ denk ik. Mijn therapeute dus. Zingen is trouwens een groot woord. M/n stem is nog niet zoals die was en moet worden. Ik stel de therapeute daarom ook voor de volgende keer maar liedjes als ‘Op een grote paddenstoel’ of ‘Berenbotje ging uit varen’ te zingen. Liedjes die geen emoties oproepen.

Muziektherapie wordt één van de leukste therapieën. Het levert veel tranen op, vooral ook vreugdetranen. Omdat het gitaarspelen nog niet lukt, mag ik orgel spelen. Zo leer ik allerlei akkoorden bij en wordt zowel mijn als haar muziekkennis vergroot. ‘I shall be released’ van Dylan herkent ze pas als ik haar de clip van ‘The Lasr Waltz’ laat zien en horen. De bladmuziek print ze uit. We spelen ook ‘The Ship Song’ van Cave die zij op het internet opzoekt als ‘De Chips Song’. Het zal wel met mijn spraakgebrek te maken hebben. 

In de weken erna spelen we nummers als ‘Johnny’s garden’ van CSNY wat ik weer ken via Paul Bond en Yorick van Norden. Laatstgenoemden kent ze dan weer niet. Simone Felice, Van Wijck en Gerben Budding trouwens ook niet. Sommige half uurtjes gebruik ik dan ook om haar bij te spijkeren, terwijl ze mij bijspijkert in het maken van klanken en akkoorden. Daarbij overschat ze mij vaak. Alsof ik weet wat ik moet doen als zij zegt: ‘Dat is een D7 en dat een Fis’. Ik rommel eigenlijk maar wat. 

Op mijn laatste dag dat ik intern op de Hoogstraat verblijf, spelen we ‘Our house’. Dat wij thuis maar één kat hebben, mag de pret niet drukken. In de weken erna speel ik ‘Wagon Wheel’ van Old Crow Medicine Show op de banjo. Met een barré toucheer ik de snaren en met rechts speel ik het ritme. Het klinkt Acoustifest waardig. 

De klapper kwam afgelopen vrijdag. Zij is net bij Jesus Christ Superstar geweest en is daar nog erg van onder de indruk. Ik ken die musical eigenlijk niet zo, al ken ik ‘I don’t know how to love Him’ dan weer wel. Zij laat me ‘Amazing Grace’ spelen. Die is volgens de bladmuziek van Joan Baez. Het nummer is natuurlijk van Newton. Ik laat haar direct de uitvoering van Mumford & Sons en vrienden^[i] horen.

Amazing grace (how sweet the sound)
that saved a wretch like me!
I once was lost, but now I am found,
Was blind, but now I see.

‘Twas grace that taught my heart to fear,
and grace my fears relieved;
how precious did that grace appear,
the hour I first believed!

When we’ve been there ten thousand years,
bright shining as the sun,
we’ve no less days to sing God’s praise
than when we’d first begun.

Amazing grace (how sweet the sound)
that saved a wretch like me!
I once was lost, but now I am found,
Was blind, but now I see.

Soms raakt de muziek. Soms de tekst. En weer moet ik huilen.

---

^[i] Zie https://www.youtube.com/watch?v=TIS0shC8u5I d.d. 2024-02-24; zie voor het lied van John Newton: https://nl.wikipedia.org/wiki/Amazing_Grace_(hymne), d.d. 2024-02-24.