Gestorven en begraven

Preek Mattheüs 27:45-66, gehouden op Goede Vrijdag, 10 april 2020 in de Dorpskerk van Vreeswijk (Nieuwegein).

Gemeente van onze Heere Jezus Christus,

Afgelopen zondag waren we al op Golgotha.
En ook vanavond worden we daar weer gebracht.

De soldaten hebben hun spel gespeeld:
1. Een dienaar moest voor de Koning het kruis achter Hem aandragen.
2. Als welkomstdrank is Hem een bittere cocktail aangeboden.
3. Er is gedobbeld om Zijn nalatenschap.
4. De Koning heeft bewaking gekregen.
5. Boven Zijn hoofd is een bordje aangebracht: 
DIT IS JEZUS, DE KONING VAN DE JODEN.

Daar hangt de Koning van de Joden.

Daar hangt Hij.
Uw Koning.
Jouw Koning.
Mijn Koning.

Deze week luisteren we in De Voorhof naar de Lijdensweg van de Goede Herder.
Ik zou dus ook kunnen zeggen:
Daar hangt Hij, de Goede Herder.

Voor u, voor jou, voor mij.

Weerloos, vastgespijkerd aan een kruis.
Ik vertelde afgelopen zondag al van de spot, de hoon.

Mensen die langskomen en zijn komen kijken.
“Hier is wat te beleven, kom kijken…”

“U Die de tempel afbreekt en in drie dagen opbouwt, verlos Uzelf. Als U de Zoon van God bent, kom dan van het kruis af!”

De overpriesters, de Schriftgeleerden, de oudsten en de Farizeeën doen mee.

42Anderen heeft Hij verlost, Zichzelf kan Hij niet verlossen. Als Hij de Koning van Israël is, laat Hij nu van het kruis afkomen en wij zullen Hem geloven.

Maar Jezus zwijgt bij Mattheüs.
De Goede Herder geeft Zijn leven voor de schapen.

Nogmaals: Het leven wordt Hem niet afgenomen.
Nee, Hij geeft Zijn leven!

En Vader…
Ook Vader zwijgt als geroepen wordt:
“43Hij heeft op God vertrouwd; laat Die Hem nu verlossen als Hij Hem welgezind is, want Hij heeft gezegd: Ik ben Gods Zoon.”

Vader zwijgt.
Nu geen stem uit de hemel…
Ook niet als de moordenaars hetzelfde verwijt maken. (44)

Vader zwijgt.

45En vanaf het zesde uur kwam er duisternis over heel de aarde, tot het negende uur toe.

Het wordt donker.

Alsof de zon het niet langer aan kan zien.

Het Licht der wereld sterft en de zon denkt “Dan schijn ik ook niet meer…”
De geschiedenisboeken vermelden dat ene Dionysius in Egypte over de zonsverduistering in Egypte zegt: “Of de God van de natuur is lijdende, of de machine der wereld valt in duigen.”
De wijze kwamen uit het Oosten.
Hier komt de wijsheid uit het Zuiden.
Het is altijd de vraag hoeveel waarde je aan zulke uitspraken moet hechten, maar het is wel opvallend dat het licht bij zowel Zijn geboorte als bij Zijn sterven een rol speelt.

Hier dooft het licht.

46Ongeveer op het negende uur riep Jezus met een luide stem: Eli, Eli, lama sabachtani? Dat betekent: Mijn God, Mijn God, waarom hebt U Mij verlaten?

Wij kunnen soms het gevoel hebben dat God ons niet ziet.
Wij kunnen soms het gevoel hebben dat God ons niet hoort.
Wij kunnen soms het gevoel hebben dat God er niet voor ons is…

Wij kunnen uitroepen: “Waarom…?”

Hoor, hier, de Koning!
Hoor, hier, de Goede Herder!

Hij schreeuwt het uit en neemt daarin al onze ‘waaroms’ mee.

Hij riep met luide stem: Eli, Eli, lama sabachtani?

Wie kan het vatten?
God van God verlaten, opdat wij nooit van Hem verlaten zouden en zullen worden.

Zoals Corrie ten Boom (eigenlijk Betsie) zei in Ravensbrück: Er is geen put zo diep, of Jezus is dieper.

Je kunt nooit zo diep vallen, of onder je zijn armen van eeuwige liefde (Deut. 33:27a).

Dat is wat met vraag en antwoord 44 beleden: “Opdat ik in mijn hoogste aanvechtingen verzekerd zal zijn en dat het mij zal vertoosten.”
Hij schreeuwt het uit!
Opdat wij in ons schreeuwen toch gehoor zullen vinden.

Het oude Avondmaalsformulier zegt:
opdat wij in Gods nabijheid zouden verkeren en door Hem nooit meer verlaten zouden worden.

Gelooft u het?

Ik vraag niet: “Ervaart u het?”
Want soms kan de ervaring zo verschrikkelijk zijn.
Zo Godgeklaagd.
En toch…

Gelooft u het?

Ik verkondig het u!
Namens Hem Zelf: Ik ben erbij!
Denk erom! Niet vergeten!
Ik ben erbij! Echt waar!

Ondertussen zijn er omstanders die denken dat het spannend wordt.
“Hij roept Elia”.

Iemand pakt een spons, doordrenkt die met zure wijn, zet de spons op een rietstol en brengt het naar de mond van Jezus.

Anderen beginnen echter te roepen: Niet doen! Houd op, laten wij zien of Elia komt om Hem te verlossen.

Ze staan erbij en kijken ernaar.

Nogmaals roept Jezus met een luide stem!
En geeft de geest.

Let op! 
Jezus is de actor.
Het onderwerp: Hij geeft de geest…

Hij sterft op de tijd van het avondoffer, de tijd wanneer het paaslam geslacht wordt.
Ons Paaslam offert Zichzelf.

En dan gebeurt het!
Wat?
51En zie, het voorhangsel van de tempel scheurde in tweeën, van boven tot beneden; de aarde beefde en de rotsen scheurden;

Dat is het eerste!

Het voorhangsel scheurt!
Ja, niet omdat het oud en versleten was.
Ook niet omdat het open gerukt wordt van beneden af.
Dat je beneden begint te scheuren tot boven aan toe.

Nee, het voorhangsel scheurt van boven naar beneden.
Van Bovenaf wordt de toegang tot het heilige der heiligen geopend.

Op de tijd van het avondoffer scheurt het voorhangsel van de tempel, dat het heilige afscheidde van het heilige der heiligen.

Onze Hogepriester heeft de toegang mogelijk gemaakt, zegt de Hebreeënbrief.
“Prijs de Heer, de weg is open…”

Het tweede en derde: (2) De aarde beeft!
(3) Rotsen scheuren!
Een aardbeving.
Heel de zuchtende schepping laat van zich horen.

En dan – dat is vier – dan lijkt het wel alsof het Pasen wordt.
52ook werden de graven geopend en veel lichamen van heiligen die ontslapen waren, werden opgewekt;
53en na Zijn opwekking gingen zij uit de graven, kwamen in de heilige stad en zijn aan velen verschenen.

Op Goede Vrijdag al de voorbode van Pasen.

Doden worden opgewekt.[i]
Alsof de dood als macht, nu al niets meer te zeggen heeft!

Volgens sommige uitleggers zijn deze opgestane heiligen na de Opstanding van Christus ook daadwerkelijk verschenen.

In Handelingen horen we er echter niets meer over.
Maar je zou ze kunnen zien als extra getuigen.
Het is echt! De dood is overwonnen!
Zie, wij waren dood en wij leven!

Het geeft ook iets van moed!
Van hoop!

Dat hier al duidelijk wordt dat de dood niet het laatste woord heeft!
Dat op Golgotha de zonde verzoend wordt en de dood overwonnen.

Dat maakt deze dag, waarvan wij denken “Wat een verschrikkelijk trieste dag”, toch tot een Goede Vrijdag.
Een dag van verzoening en overwinning!

De hoofdman en de bewakers, die eerst nog hun spel speelden, schrikken van alle gebeurtenissen.
Het scheuren van het voorhangsel konden zij niet zien.
Maar de zonsverduistering en de aardbeving gingen natuurlijk niet onopgemerkt voorbij.

Zij komen, als voorloper van alle heidenen tot de conclusie: “Werkelijk, Dit was Gods Zoon!”

Ondertussen is het nog geen Pasen.
Lijkt het een kort intermezzo in Mattheus.

We lezen van vrouwen die Jezus vanuit Galilea gevolgd zijn.
Helemaal mee naar Jetuzalem om Hem te dienen.
Hoe anders zullen ze zich alles voorgesteld hebben.

We lezen van Jozef van Arimathea, die aan Pilatus vraagt om het lichaam van Jezus.
Jezus wordt begraven.
In een nieuw graf.
En waar hij vertrekt na de begrafenis, blijven Maria Magdalena en de andere Maria, tegenover het graf zitten.

De volgende dag wordt het graf verzegeld en worden er wachters voor gezet.
Opmerkelijk: hoe graag willen de overpriesters en de Farizeeën Jezus in het graf houden.
Hoezeer denken zij aan Zijn woorden en hoe ernstig nemen zij die.

En Zijn discipelen?
Hebben zij hoop vanwege de wonderen, vanwege het scheuren van het voorhangsel, de aardbeving en geopende graven?
De vrouwen? Hebben zij hoop?

En wij?
Hebben wij hoop vanuit het geloof dat de dood niet het laatste is?
Als we op de begraafplaats staan en de kist zien zakken?
Dan weten we toch dat Jezus al daarin is geweest…
Voor ons…
Dat onze, uw, jouw, mijn begrafenis niet het einde is.

Daarom kun je met Kohlbrugge zeggen:
“Wanneer ik sterf, — (ik sterf echter niet meer), — en iemand vindt mijn schedel, zo zal die schedel het verkondigen:
Wat?
Ik heb geen ogen, nochtans zie ik Hem; 
Ik heb geen hersenen, geen verstand, nochtans omvat ik Hem; Ik heb geen lippen, nochtans kus ik Hem; 
Ik heb geen tong, nochtans zing ik Hem lof.
Ik lig hier buiten op het kerkhof, nochtans ben ik in het Paradijs! 

Al het lijden is vergeten! 
Dat heeft Zijn grote liefde teweeggebracht, toen Hij voor mij, voor u, voor jou Zijn kruis droeg en uitging naar Golgotha”.

Nog even, dan is het Pasen!
Nog even!
Houd vol!

Zie op Hem.
Zie op het Lam.
Zie op de Goede Herder die beloofd heeft aan al Zijn schapen.
Ook aan u:
“Ik geef hun eeuwig leven; en zij zullen beslist niet verloren gaan in eeuwigheid en niemand zal ze uit Mijn hand rukken”.

Niemand!
Veilig in Jezus armen!
Veilig in de doorboorde handen van de Goede Herder.

Glorie aan het Lam!

AMEN


[i] https://glismeijer.com/2020/04/10/karinus-en-leucius-zonen-van-simeon/

Categorieën:

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s