Fase 1

Al eerder schreef ik over de zogenaamde ‘fases van rouw’ van Elisabeth Kübler-Ross.^[i]

• ontkenning 
• (onderdrukte) woede
• onderhandelen 
• depressie 
• aanvaarding

Ik moet natuurlijk (en geestelijk) niet gaan herhalen.
Het is ook allemaal terug te lezen.

Tussen haken: Dominees schijnen heel goed in herhalen te zijn.
Waarschijnlijk omdat de boodschap nog niet zichtbaar geland is.
Daarbij moet je tegen sommige mensen alles minstens twee keer zeggen.

Enfin.
De fases van rouw.

Destijds vroeg ik me af “Zit ik al bij ‘aanvaarding’? Of moet de ‘depressie’ nog komen?”
“Destijds” is alweer ruim twee jaar geleden.

Vanmiddag vraag ik me af of ik na al die tijd nog steeds bij “ontkenning“ zit.
Bij fase 1 dus.
Fase 2 “(Onderdrukte) woede”, had ik al voor het herseninfarct.

Misschien heb ik te veel onderdrukt.
Daarbij…
Ben ik voor of na mijn infarct veel te snel naar fase 5 “aanvaarding” gegaan?

Misschien moet ik dokter Rossi^[ii], of een andere psycholoog weer eens opzoeken.
Misschien moet ik…

Ik moet niets.
Ik hoef niets.

Ik mag zondags preken.
En ondertussen werken aan herstel.
In de sportschool, bij de fysio, thuis.


Maar goed, fase 1 dus.
Omdat…

Ik nog steeds het gevoel heb dat het langzaam vooruit gaat.
Ik kan mijn arm beter bewegen, krijg toch wat gevoel terug.
De verkramping afneemt.
De spasmen ook.
Mijn voet staat wat rechter, meer onder mijn knie.
De spanning in mijn been vermindert ook.
Mijn tenen krommen minder.

Ook bij mijn voet werkt het herstel van binnen naar buiten.
Mijn linker pink werkt nog moeizaam mee met gitaar spelen.
Mijn linker pink-teen, kleine teen heeft nog het meest last van verkramping.

Kortom, ik denk dat het niet overdreven is wat ik vorige week tegen de bondscoach zei:
“Volgend jaar huppel ik weer”.

Eerlijkheidshalve zei ik er wel bij:
“Als het volgend jaar onverhoopt niet lukt, dan het jaar daarna”.
Of daarna…
We gaan er in ieder geval wel voor.
Wetend dat het uiteindelijk aan God is.

Soms denk ik: “Ik moet nu een herkeuring aanvragen. Dan kan ik weer ergens aan het werk”.
Op andere momenten denk ik: “Wacht nou maar. Als het echt goed gaat, komt er vanzelf een beroep en dan kan je je laten herkeuren”.

Het meest verstandig is om te zien hoe de catechese komend jaar loopt.
In Waddinxveen vroegen ze namelijk of ik komend seizoen de catechese wil verzorgen.

Als dat goed gaat, kan ik drie van de vier taken van het ambt (1. prediking, 2. pastoraat, 3. catechese/vorming en toerusting, en 4. bestuur) uitvoeren.

Terwijl ik het schrijf, denk ik: “Belachelijk dat ik afgekeurd ben”.

Om erachteraan te denken: “Zie je wel, fase 1”.

---

^[i] Zie: https://glismeijer.com/2024/04/13/ik-ben-erbij/, d.d. 2026-09-01.

^[ii] Zie https://glismeijer.com/2024/01/23/dokter-rossi/, d.d. 2026-09-01.